قبل از امضای قرارداد مشارکت در ساخت، سازنده باید این ریسکها را بشناسد
قرارداد مشارکت در ساخت برای سازنده، صرفاً یک پروژه اجرایی نیست؛ بلکه مجموعهای از تعهدات فنی، مالی و حقوقی است که کوچکترین خطا در آن میتواند منجر به اختلافات سنگین، خسارت مالی و آسیب به اعتبار حرفهای سازنده شود.
بخش قابل توجهی از دعاوی ساختمانی، نه از ضعف اجرا، بلکه از ضعف در شناخت ریسکها و تنظیم غیرفنی قرارداد ناشی میشود.
در این مقاله، مهمترین نکاتی که هر سازنده حرفهای باید قبل از امضای قرارداد مشارکت در ساخت مدنظر قرار دهد، بررسی میگردد.
بررسی فنی اولیه ملک؛ اولین سپر دفاعی سازنده
سازنده باید قبل از امضا نسبت به موارد زیر آگاهی کامل داشته باشد:
- وضعیت خاک و بستر زمین
- امکانسنجی فنی ساخت
- شرایط سازه بنای موجود (در صورت وجود)
در پروژههای حرفهای، این مرحله معمولاً با نظر مرجع فنی متخصص در حوزه راه و ساختمان انجام میشود تا ریسکهای پنهان شناسایی گردد.
تحلیل ریسکهای شهرداری و تراکم ساختمانی
عدم تطابق با طرح تفصیلی، کاهش تراکم یا محدودیتهای شهرسازی از جمله عواملی هستند که میتوانند کل محاسبات اقتصادی پروژه را به هم بریزند.
سازنده حرفهای، قبل از توافق مالی، این موارد را به صورت فنی و مستند بررسی میکند.
تعهدات سازنده باید شفاف، محدود و قابل مدیریت باشد
یکی از اشتباهات رایج، پذیرش تعهدات کلی و مبهم است.
سازنده باید دقیقاً بداند:
- چه چیزی در تعهد اوست
- کدام هزینهها بر عهده اوست
- مسئولیتهای خارج از عرف را نپذیرد
نقش گزارشهای فنی در حفاظت از سازنده
استفاده از گزارشهای فنی مستقل در طول پروژه، یک مزیت حرفهای محسوب میشود. این گزارشها در صورت بروز اختلاف، به عنوان سند معتبر فنی قابل استناد هستند.
در بسیاری از پروژههای موفق، حضور یک مرجع فنی بیطرف در کنار سازنده، مانع از ورود پروژه به فاز اختلاف میشود.
اهمیت شرط داوری تخصصی در قرارداد
در صورت بروز اختلاف، رسیدگی تخصصی توسط داور فنی آشنا به ساختوساز، نقش تعیینکنندهای در کاهش زمان و هزینه اختلافات دارد.
پیشبینی داوری تخصصی از ابتدا، نشاندهنده بلوغ حرفهای سازنده است.
جمعبندی مقاله
سازنده حرفهای، قبل از امضای قرارداد مشارکت در ساخت، ریسکها را محاسبه میکند، نه اینکه به امید موفقیت وارد پروژه شود.
مشاوره فنی ـ حقوقی تخصصی، هزینه نیست؛ ابزار مدیریت ریسک است.
.png)
